Imitation in Design; why does it irritate?

imitation in design

Left: Touch tone telephone with “classic” design. Right: Fake battlements in Spijkenisse, the Netherlands. Photo: RM

Imitation-bricked windows in a new apartment building and a “classic” touch-tone telephone. What do these have in common?  Among designers both can count on reactions ranging from scorn and contempt to irritation and anger. But why? 

Since we derive our cultural identity from our history, it is sometimes difficult to recognize something contemporary, something we make now, as significant. This uncertainty leads to a tendency to repeat and copy.

The first cars looked like carriages, their predecessors. People were prepared to ride them, as long as they looked like coaches.  It’s the understandable desire for the familiar. Often, the cause lies in the fact that the desired ideal is not feasible and is substituted for a cheaper or a more practical alternative. For example, laminate as an alternative to parquet flooring. Or classical lamp posts that refer to the models that still had to be ignited. You will get the desired image, but not the disadvantages that come with it.

It is not like that for everything, though: A bicycle for example, is usually a pretty much functionally designed object. Of course, there isn’t much to refer to, except maybe to a horse, but the term “iron horse” was never taken that literally. Also, for non-consumer products the desire to copy is less present. Airplane manufacturer Boeing for example, would not even consider giving their new 797 model the appearance of the first plane of the Wright Brothers.

But why does this phenomenon irritate so many designers? I think it has to do with the separation of form and meaning, with something appearing different from what it is. If this separation becomes extreme, like in a classic phone equipped with a display and buttons, or an in imitation of an ancient fortress wall, but without applying a soldier course over an arch, making it structurally impossible, everything seems to become a big joke. Nothing is taken seriously anymore! The basics of architecture and industrial design, the principle that there is still at least any connection between form and function, is not merely being questioned; their whole existence seems to be denied. Principles are out of fashion, to reject them is seen as liberating. And that irritates.

For Dutch version: 

Imitatie-dichtgemetselde ramen in een nieuw appartementengebouw. Een “klassieke” telefoon met druktoetsen. Wat hebben deze dingen gemeen? Onder ontwerpers kunnen ze beide rekenen op reacties die variëren hoon en minachting tot irritatie en boosheid.

 Aangezien wij onze culturele identiteit ontlenen aan onze geschiedenis is het soms moeilijk te bevatten dat iets eigentijds, iets wat wij nu maken, hieraan bijdraagt. Deze onzekerheid leidt tot een neiging tot herhalen en kopiëren.

 De eerste auto’s zagen eruit als koetsen, hun voorgangers. Mensen wilden er wel in rijden, als het maar op een koets leek. Het is de begrijpelijke hang naar het bekende. Vaak ligt de oorzaak ook in het feit dat het gewenste ideaalbeeld niet haalbaar is en er wordt gekozen voor een goedkoper of praktischer alternatief. Bijvoorbeeld: laminaat als alternatief voor een parketvloer. Of klassieke lantarenpalen die refereren aan de modellen die nog moesten worden aangestoken. Je hebt dan wel het gewenste beeld, maar niet de nadelen die daarbij horen.

 Het gaat niet voor alles op: Een fiets bijvoorbeeld, is meestal een redelijk functioneel vormgegeven ding. Er is ook niets om aan te refereren, behalve misschien aan een paard, maar zo letterlijk werd de uitdrukking “stalen ros” nooit genomen. Bij niet-consumptiegoederen is de kopieerzucht ook minder aanwezig. Vliegtuigbouwer Boeing denkt er bijvoorbeeld niet aan om de nieuwe 797 het uiterlijk van het eerste toestel van de Wright Brothers te geven.

 Maar waarom irriteert dit verschijnsel zoveel ontwerpers? Volgens mij heeft dat te maken met de scheiding van vorm en betekenis, met iets er anders uit laten zien dan wat het is. Als deze scheiding extreem wordt, zoals bij een klassieke telefoon voorzien van een display en druktoetsen, of bij een imitatie van een oude vestingmuur, maar dan zonder een rollaag boven een boog toe te passen waardoor deze constructief onmogelijk wordt, lijkt het één grote grap te zijn. Niets wordt nog serieus genomen! De grondbeginselen van de architectuur en het industrieel ontwerpen, het principe dat er in ieder geval nog enig verband bestaat tussen vorm en functie, worden niet slechts ter discussie gesteld; hun gehele bestaansrecht lijkt te worden ontkend. Principes zijn uit, het verwerpen ervan wordt als bevrijdend gezien. En dat irriteert.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s