A Short history of Graffiti: Reclaiming Public Space

graffiti public space

Graffiti reclaiming public space. Photo: RM

However disturbing the phenomenon might be considered by some, graffiti is wrongly seen as vandalism. It is rather a form of (re-)claiming of public space by the individual.

The Romans already put their names and protest poems on their city walls. In Pompeii the remnants of this early graffiti are still visible. During the Second World War soldiers of the US army left the sign “Kilroy was here” * behind during their invasion of Europe.

the history of graffiti

Left: Ancient graffiti in Pompeii. Right: Kilroy was here.

Modern graffiti has its origins in the early 60’s in Philadelphia, where street gangs used graffiti as a means of demarcation of their territory. From there the phenomenon spread to New York. In the 70s a street courier became a local celebrity because he left his “tag” TAKI 183 with a marker wherever he went, as a kind of territorial pissing. The term graffiti, Italian for “marking”, was introduced at that time by the New York Times. After TAKI 183 was interviewed by this newspaper the floodgates opened and writing graffiti became a hype in the city. The more your tag was read, the higher you stood in respect.

Graffiti was hip, and in the 80’s a link arose with the music scene (especially hip hop) and the art world. Artists like Blek le Rat, Keith Haring, Jean-Michel Basquiat and more recently Banksy, all have their roots in the graffiti scene.

Graffiti and public space

Both the demarcation of territory and tagging have a clear spatial component: the writer through graffiti appropriates a piece of public space. In a world where this public space is increasingly dominated by the private sector, writing graffiti also has become a form of protest against this; a form of reclaiming public space by the individual, like in Berlin by the movement Reclaim your City.

Reclaim your City

Left: Reclaim your City, Berlin. Right: propaganda-infested public space.

If graffiti is objectionable because it sometimes brutally appropriates public space, which is especially true for advertising. What surprises is that the people who are most disturbed by graffiti often have no problem with the unbridled use of our public space for the purpose of selling stuff we usually do not even need.

*) Most likely, this has its origins in an inspector named Kilroy on a US naval shipyard, which this text left on approved construction components of the vessels.

Nederlandse versie:

Hoe storend het verschijnsel door sommigen ook wordt ervaren, wordt graffiti vaak ten onrechte gezien als vandalisme. Het is eerder een vorm van het (opnieuw) opeisen van de openbare ruimte door het individu.

 De Romeinen beschreven hun muren al met hun naam en met protestgedichten. Onder andere in Pompeii zijn hiervan overblijfselen zichtbaar. In de tweede wereldoorlog lieten soldaten van het Amerikaanse leger gedurende hun invasie in Europa op veel plekken de tekst “Kilroy was here” achter, voorzien van een over een shutting kijkend mannetje*.

 Moderne graffiti vindt zijn oorsprong in de vroege jaren ’60 in Philadelphia, waar straatbendes het middel inzetten als afbakening van hun territorium. Van daar sloeg het verschijnsel over naar New York. In de jaren ’70 werd een straatkoerier een lokale beroemdheid, doordat hij overal waar hij kwam met een marker zijn “tag” TAKI 183 achterliet, als een soort visuele geurvlag. De term graffiti, Italiaans voor “opschriften”, werd rond die tijd geïntroduceerd door de New York Times. Nadat TAKI 183 door deze krant werd geïnterviewd was het hek van de dam en werd het schrijven van graffiti een rage in de stad. Hoe vaker je tag was te lezen, hoe hoger je in aanzien stond.

 Graffiti werd hip, en in de jaren ’80 ontstond er een link met de muziek- (met name hip hop) en de kunstwereld. Kunstenaars als Blek le Rat, Keith Haring, Jean-Michel Basquiat en meer recent Banksy, hebben allen hun oorsprong in de graffiti-scene.

 Graffiti en de openbare ruimte

 Zowel het afbakenen van territorium als het achterlaten van tags heeft een duidelijke ruimtelijke component: de schrijver eigent zich door middel van graffiti een stukje van de ruimte toe. In een wereld waar deze openbare ruimte meer en meer wordt gedomineerd door het bedrijfsleven is het aanbrengen van graffiti ook een vorm van protest hiertegen geworden; het opnieuw opeisen van de openbare ruimte door het individu, zoals in Berlijn door de beweging Reclaim your City.

 Als graffiti verwerpelijk is omdat het zich soms op brute wijze de openbare ruimte toeëigent, geldt dat zeker voor reclame.  Wat verrast is echter dat de mensen die zich het meest storen aan graffiti vaak geen probleem hebben met het bandeloze gebruik van onze openbare ruimte ten behoeve van het verkopen spullen die we meestal niet eens nodig hebben.

 *) Hoogstwaarschijnlijk heeft dit zijn oorsprong in een inspecteur met de naam Kilroy op een  Amerikaanse marinewerf, die deze tekst achterliet op goedgekeurde constructieonderdelen van de schepen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s