Longing for the Absence of Design

pavement

Pavement on a streetcorner, somewhere in southern Europe. Photo: RM

In a world where almost everything is designed, it can be a relief to come across something that has obviously NOT been designed. What characterizes design? It is the solution to a problem, designers will exclaim. But is that really so? Does every design solve a problem? And if so, does that turn each solution into a design? Design can be defined as a plan or drawing produced to show the look, function or workings of an object before it is made.

Something casual, without a preconceived plan, something gradually arisen can be beneficent and even contain a certain aesthetic expressiveness. It can be found in mundane things like an old piece of pavement, which is marked by time, or in industrial buildings, in which adjustments have been made to the need of the moment and without the intervention of aesthetic considerations.

The absence of design

Left: Grain silo, Rotterdam. Photo: RM. Left: Wozoco, Amsterdam. Architect: MVRDV

Designers, especially architects  are well aware of this phenomenon and even draw their inspiration from it. They design apparently “at random” facades, into which the openings appear to have fallen accidentally, like the new jeans with a “used” wash and ready made holes at strategic places.

For Dutch version: 


In een wereld waarin bijna alles is ontworpen kan het een verademing zijn iets tegen te komen dat overduidelijk NIET is ontworpen. Maar wat kenmerkt een ontwerp?  Het is de oplossing van een probleem, zal de ontwerper roepen. Maar is dat wel zo? Is elk ontwerp de oplossing van een probleem? En is daarmee ook elke oplossing meteen een ontwerp, of design?  Design wordt gedefinieerd als een plan of tekening die het uiterlijk en de functie van een object laat zien, voordat het is gemaakt. 

Het toevallige, het zonder vooropgezet plan, geleidelijk ontstane geeft iets weldadigs en heeft zelfs een bepaalde esthetische zeggingskracht. Het is terug te vinden in alledaagse zaken als een oud stuk bestrating, die is getekend door de tijd, of in industriële bouwwerken, waarin aanpassingen worden gedaan naar de behoefte van het moment en zonder de tussenkomst van esthetische overwegingen. 

Ontwerpers, en zeker architecten, zijn zich als geen ander bewust van dit fenomeen en laten hun ontwerpen hierdoor zelfs inspireren. En dus ontwerpen ze “at random”gevels, waarin de openingen toevallig lijken te zijn terecht gekomen, als een nieuwe spijkerbroek waar de gaten al in zitten.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s