Out to Dry

architecture blog, laundry in the streets

Photos: Rogier Mentink

In southern Europe, partly due to the fast drying, pleasant climate, it is often the habit to hang the laundry out to dry. In urban situations this is done above the street, because of lack of space elsewhere. The line on which the laundry is hung, spans between two pulleys from one window  to the neighbors across the street.  The effect does have something festive, the drying laundry reminiscent of flags or other party decorations. I assume that the line is shared the neighbors across the street, which requires a certain level of trust between them. City dwellers in Northern Europe lives often don’t even know their neighbors. Sharing a clothesline would be a huge step. Now the natural distance between people in Italy is undoubtedly less and sharing a clothesline undoubtedly brings strangers closer together, but it’s still a kind of chicken-or-egg story. What comes first: the intimate relationship with one’s neighbors or the habit that causes it. If this weren’t enough, the phenomenon raises the question how this works in practice. Is the line divided in the middle, or is there some form of timesharing? Questions, questions …

In Zuid Europa heeft men veelal de gewoonte om, mede ingegeven door het aangename sneldrogende klimaat, de was buiten op te hangen. In de stad gebeurt dit, vanwege ruimtegebrek elders, vaak boven de straat. Tussen twee katrollen wordt een draad over de straat naar het raam van de overburen gespannen, waaraan het wasgoed wordt opgehangen. Het effect heeft wel iets feestelijks, het drogende wasgoed doet denken aan vlaggetjes of andere versiering. Ik neem aan dat de lijn wordt in principe gedeeld met de overburen, wat een zekere basis van vertrouwen met hen veronderstelt. Wie in Noord-Europa in de binnenstad woont, kent zijn buren vaak niet eens. Het delen van een waslijn is dan een hele stap. Nu is de natuurlijke afstandelijkheid tussen stadsbewoners in Italië ongetwijfeld minder en brengt het delen van een waslijn vreemden ongetwijfeld dichter tot elkaar, maar het blijft toch een soort kip-ei verhaal. Wat is er eerder: de band met de buren of het onderlinge vertrouwen. Daarnaast roept het verschijnsel bij mij de vraag op hoe dit in praktijk  in zijn werk gaat. Wordt de lijn in het midden verdeeld, of is er sprake van timesharing? Vragen, vragen…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s