Urban Wildlife

architecture blog, pigeons in the city

Pigeon apartments, Angelic acupuncture (Budapest). Photos: RM

In biological terms pigeons are very interesting animals. They manage to survive in an environment that demands a great adaptability: the city. Urban pigeons are feral beasts. They are an ecological variant of the rock pigeon (Columba livia), whose natural habitat is found on the rocky shores of the Mediterranean. They don’t need insects to survive, just seeds. By lack of seeds, almost any food containing proteins will do, as both males and females feed their numerous young themselves with their proteine-rich pigeon milk.

Pigeons like to live in our cities because our buildings remind them of the Mediterranean rocks. That wouldn’t be so much of a problem, if it weren’t for the fact that pigeons eat a lot. Food, of course, is available in abundance in the city, in the form of discarded remnants of fast food. Now who eats a lot, poops a lot. The average pigeon poops 14 kilos a year. Assuming an average pigeon population of about 300 per square kilometer, for a medium-sized city this sums up to 150,000 kilos of pigeon dung per year that is being poured out over our buildings. So much for the short urban food chain.

Luckily, now there is the anti-pigeonpin; double rows of needle-like pins fitted to ledges where pigeons like to loiter. They give our buildings the appearance of pincushions, or a form of acupuncture.

In biologisch opzicht zijn stadsduiven zeer interessante dieren. Ze weten zich uitstekend te handhaven in een omgeving die een groot aanpassingsvermogen vraagt:  de stad. Stadsduiven zijn wilde dieren in de stad. Ze zijn een ecologische variant van de rotsduif (Columba livia), die zijn oorsprong heeft aan de rotsachtige kusten van de Middellandse Zee. Duiven hebben geen insecten nodig om te overleven, maar hebben voldoende aan zaden. Bij gebrek daaraan voldoet bijna elk eiwitrijk voedsel, aangezien zowel de mannetjes als de vrouwtjes voor het grootbrengen van hun talrijke jongen zelf een soort melk aanmaken.

 Duiven leven graag in onze steden omdat onze gebouwen hen aan de mediterrane rotsen doen denken. Op zich geen probleem, ware het niet dat ze veel eten. Eten dat in de vorm van weggegooide resten fast food in de steden in ruime mate voorradig is. En wie veel eet, poept veel. De gemiddelde duif zo’n 14 kilo per jaar. Uitgaande van een gemiddelde duivenpopulatie van 300 per vierkante kilometer stad, komt dat voor een middelgrote stad al gauw neer op 150.000 kilo poep per jaar die wordt uitgestort over onze gebouwen. Tot zover de korte stedelijke voedselketen.

 Gelukkig is daar iets op gevonden: de anti-duivenpin; dubbele rijen naaldachtige pinnen die worden aangebracht op richels waar duiven graag zitten en die onze gebouwen de aanblik geven van speldenkussens, als een vorm van acupunctuur.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s